Categorie archief: Afscheid

Tot het einde

Tot het einde
.
Zij wist niet meer,
hoe laat het was
en of ze al gegeten had.
zij sliep bij dag
zwierf door de nacht
maar wist de weg niet meer
naar huis.

Wat haar vertrouwd was
werd haar vreemd
naar vreemde mensen
werden vrienden
en in de tijd verloren wij
haar uit het oog
terwijl we haar nog zagen
ze was al weg
ook toen zij er nog was.

De dood kwam eerder
voor haar hoofd
dan voor haar leden.
maar toen haar lichaam
ook was moe gestreden
legde zij zich zonder strijd
zelfs daarbij neer.

Jannie de Paauw

Advertenties

Lelietje van dalen

Lelietje van dalen

Voor mij ben jij na al die jaren
een warme, dierbare herinnering.
Toch lijkt het soms ineens de dag van gisteren,
voel ik gemis en pijn omdat je van ons ging.

Zo klein en kwetsbaar als dat kleine bloempje
wat altijd weer doet denken aan die tijd.
Ze bloeien dan heel even rond je grafje,
na een paar dagen ben je ze weer kwijt.

Dan gaat de tijd weer zijn gewone gang.
Toch ben je niet uit mijn gedachten.
Jij bloeit voor eeuwig in Gods bloementuin
en ik….. ik zal nog even moeten wachten.

Jannie de Paauw

De verjaardag kalender

De verjaardag kalender

Vandaag staat haar naam op de kalender
terwijl zij er al jaren niet meer is.
Het is niet zo dat ik haar ben vergeten
maar ook niet dat ik haar nog heel erg mis.

Het afscheid was ook een proces van jaren,
ze werd een mens dat het leven was verleerd.
Ze was en bleef mijn eigen lieve moeder,
en toch waren de rollen omgekeerd.

Zij zag ons slechts nog als bezoekers
en in de loop der jaren zelfs ook dat niet meer.
Er was geen enkele blijk meer van herkenning,
zij was er nog, maar ook weer niet en dat deed zeer.

Ze stierf zoals ze had geleefd die laatste jaren,
heel langzaam ging haar levenskaarsje uit.
De laatste adem werd heel zachtjes uitgeblazen
er was geen enkele emotie, geen geluid.

Vandaag lees ik haar naam op de kalender.
ik zeg, “er is al weer een jaar voorbij”.
Herinneringen komen zachtjes boven drijven
en brengen haar weer even dicht bij mij.

Jannie de Paauw

Gedicht: Met het oog op de toekomst

Met het oog op de toekomst

Er is verdriet,
de tranen vloeien,
het lijkt of alles donker is.
Vandaag is er alleen
dit groot gemis.
Ze zeggen vaak
“de tijd heelt alle wonden”
maar dat geloof ik niet.
De echte troost en de genezing
wordt gevonden, bij Hem
Die ons in moeite en verdriet
Zijn Vrede biedt.

Wij  weten dat de dag zal komen
dat Hij Zelf  alle tranen drogen zal.
Dan worden onze lasten afgenomen.
Wij zijn voor eeuwig bij Hem thuis,
dat is het mooist van al.

Jannie de Paauw

Bij het overlijden van Elly van Ingen, 20 november 2011

Bij het o verlijden van Prins Friso. 12 augustus 2013

Gedicht: Jessy

Jessy

Hij is niet meer
en waar hij nu is
is het goed.
Wij missen hem,
hebben verdriet
maar als je stil bent
hoor je hem.

Zijn mooie stem
zingt met de engelen mee
en in gedachte
zien wij voeten dansen.
We denken aan zijn rare schoenen
er komt een lach, door tranen heen.

Daar boven steelt hij vast de show
zoals hij deed in het verleden.
Wij hier beneden
kunnen alleen maar dankbaar zijn
voor alles wat hij gaf.
De liefde voor Zijn Heer
heeft hij bij hoog en laag bezongen
ten voeten uit

een Koningskind
is thuis gekomen

Jessy Dixon  Overleden op maandag 26 september 2011 op de leeftijd van 73 jaar.

Gedicht: Voorgevoel

Voorgevoel

Aan je bloemetjesschort
met  de groene rand,
hield ik je stevig vast
met mijn kinderhand.

Was er toen al dat gevoel
van  afwezigheid?
Als ik je niet vasthield
raakte ik je kwijt?

Je was er wel en ook weer niet,
je lachte wel, maar had verdriet.
Wat kon ik doen, schoot ik tekort?
Ik hield je vast, aan je bloemetjesschort

en moest je laten gaan.

jannie de paauw

Gedicht: Zes dagen

Zes dagen

Soms duurt een leven lang
maar net zes dagen.
Want niemand weet
wat God voor je beschikt.
Hij denkt ook niet in tijd,
in maanden of in jaren.
Hij denkt in eeuwigheid
ziet ons in hemels licht.
Ons leven hier op aarde
heeft slechts waarde
als wij de taak vervullen
die Hij geeft.
Als wij Zijn liefde laten zien
en zeggen:
Hij maakt een hemelhuis
voor jou gereed.

Ons lichtje heeft zes dagen mogen schijnen.
Haar taak is klaar.
We hebben het verstaan.
Wij moeten verder,
en we gaan
met een verlangend hart
naar huis
en tranen in de ogen.

jannie de paauw

overlijden, rouwverwerking