Categorie archief: medeleven

Moment

moment

Haar stoel staat bij het raam geschoven
soms mompelt ze een halve zin
zonder einde of begin.

De zon schijnt op haar grijze haar
ze wrijft de plooien uit het kleed
alsof ze dat nog weet.

Er komen mensen op bezoek
ze hoort of ziet het niet.
Haar wereld kent geen vreugde of verdriet.

Dag oma, zegt een kinderstem.
blij kijkt ze naar het kleine ding,
een vaag verlangen, een herinnering.

Heel even is ze jong en blij
dan keert ze in haar wereld terug.
is het moment voorbij.

Jannie de Paauw

Advertenties

Geef hen een toekomst

Geef hen een toekomst

Kinderen zonder vader, zonder moeder, zonder huis
ze vallen tussen wal en schip en zijn vaak nergens thuis.
Volwassenen vergeten wat het met hun kinderen doet
wanneer een kind van de ene ouder naar de ander moet.

Hoe zal een kind begrijpen waarom dit moet gebeuren
het zal hun jonge leven compleet in stukken scheuren.
Wat wordt er veel van hun gevraagd, ze moeten steeds weer kiezen.
er zijn geen winnaars in ‘t gezin, want ieder zal verliezen.

Bedenk bij wat je doet of laat, de toekomst van de kinderen,
wanneer je van tevoren denkt, zal dit verdriet verminderen.
Zoek hulp wanneer het moeilijk gaat en doe elkaar geen pijn
en wees er van verzekerd dat de kinderen dankbaar zijn.

Jannie de Paauw

Kind van de rekening

De rekening

Wel verwekt maar niet gewenst.
Kind van de rekening

Wel geboren, maar levend in angst.
Kind van de rekening

Leven in angst als een vluchteling.
Kind van de rekening

Verdriet en geweld in het gezin.
Kind van de rekening.

Vluchtend in drank in eenzaamheid
Kind van de rekening.

Eenzaam en oud in een instelling.
Kind van de rekening

Vader ontferm U, geef een nieuw begin.
Neem hen voor Uw rekening.

Jannie de Paauw

Wat ga jij doen?

Wat ga jij doen?

Wij zijn verontwaardigd
bij het zien van het leed
wat dagelijks verschijnt
op tv.
Maar blijft het daarbij,
gaan wij vrolijk door,
wie helpen wij dan daar mee..

Zijn wij met elkaar
tot daden bereidt?
Een offer te brengen
misschien?
Of zijn wij tevreden
over onszelf
en die stumpers daar moeten maar zien.

Wij weten het antwoord
de vraag is alleen
of wij mee willen lijden
vandaag.
Willen wij strijden
in woord en in werk,
denk eens na over deze vraag…..

God zegt ons te zorgen voor elkaar
dan ben je met woorden alleen
nog niet klaar
Samen sterk,
bid en werk!

Jannie de Paauw

Beschadigd mensenkind

Beschadigd mensenkind

Wie heeft jou pijn gedaan?
Ik vraag het mij weer af
als ik je zo zie gaan.

Beschadigd mensenkind
met je gebalde vuisten
‘k bid dat je Vrede vindt.

Het doet mij zo veel pijn,
ik zou je willen helpen
zodat je vrij kunt zijn.

De keuze is aan jou,
op weg te gaan met Hem
Hij is een God van trouw.

Ik bid voor jou, mijn kind
dat jij je over geeft
en Hem als Heiland vindt.

Jannie de Paauw

De P rap

De P rap
De Pvan pesten, de P van Pijn.
De P van Piekeren of jij er wel mag zijn.
Het is niet zomaar Pech, een kleine Plagerij.
Een duwtje in de Pauze, dan is het weer voorbij.
Pesten is kleineren, vernederend en laf
Ze maken jou aan ‘t huilen maar krijgen zelf nooit straf.
Ze Plaatsen jou er buiten, je hoort niet bij de klas.
Waarom is alles niet meer, zoals het vroeger was?
Je durft het niet te zeggen. kijkt niet meer om je heen
terwijl je wel wilr roepen ik voel me zo alleen..

De P rap
De P is van Praten, van samen Proberen
de Pesters iets heel belangrijks te leren.
Wie Pest is een Prutser die Punten wil scoren.
Hij lijkt wel heel flink maar voelt zich verloren
wanneer hij alleen staat, niemand met hem wil Praten
Opeens is de Pester heel triest en verlaten.
Dan zijn de Praatjes het Plagen voorbij.
Praat met elkaar, betrek anderen erbij.
Dan zal je ontdekken, er gaat wat gebeuren.
Ga aan de gang, niet langer meer zeuren.

De P is van Pret, van Plezier en van Prachtig.
Samen Presteren, dat is toch machtig.?

Jannie de Paauw

Mijn broeders hoeder

Mijn broeders hoeder

Wij hebben plannen, gaan op reis
er even tussenuit.
Willen wat van de wereld zien
of even rust en zon misschien.
We weten het heel zeker
het is een wijs besluit.

De crisis lijkt dan verder weg
we laten ons verwennen.
De zorgen zijn vergeten
veel drinken, lekker eten.
We hebben er hard voor gewerkt
dat valt niet te ontkennen.

Straks als we thuis gekomen zijn
van onze verre reizen
kunnen we alle dagen
weer mopperen en klagen;
ik mis de zon, de wind is guur
en wat een hoge prijzen.

Dan denk ik aan de velen
die vluchten voor geweld,
zij hebben niets te eten
voelen zich echt vergeten.
“Ben ik mijn broeders hoeder”
die vraag wordt niet gesteld.

Dank God voor elke zegening,
voor alles wat we mogen.
Vergeet ook al die mensen niet
die moeten leven met verdriet.
Laat niemand in de nood alleen,
betoon hen mededogen.

Jannie de Paauw